Het is de vooravond van 1 mei. Morgen is het overal rood feest. 1 mei wordt steevast de dag van de socialisten genoemd. Onterecht, het is de dag van de arbeid. De socialisten hebben vroeger goed werk geleverd voor de arbeiders maar laten deze groep de laatste jaren gewoon vallen als een zak cement. Wij, de arbeiders, zijn enkel nog maar goed om te betalen. Wij zijn hun melkkoe.

Ik ben tevreden dat we een sociale zekerheid hebben en een goed sociaal vangnet. Maar zoals geweten moeten wij Vlamingen elk jaar een 10 miljard euro kado doen aan Wallonie. En de socialisten hebben geen enkele intentie om daar iets aan te veranderen. Blijf maar betalen in naam van de solidariteit.

De socialisten hebben 1 doel. De mensen afhankelijk maken van de staat. Brave Vlamingen, geef ons 100 euro. Wij geven u 70 euro terug in vorm van sportcheques, cultuurcheques,..... Wij zullen beslissen wat er met uw geld moet gebeuren. Wij geven u een kado. Wij geven u 70 euro kado. Dat we eerst 100 euro afgenomen hebben zullen we maar over zwijgen. Over het feit dat je op het einde van de rit 30 euro minder hebt zullen we maar niet vermelden.

Heel het jaar door doen de socialisten niets voor de werkende mens. Helemaal niets. En dan 1 dagje per jaar geen ze zich profileren als de partij van de arbeiders. Wist je dat Patrick Janssens met al zijn mandaten meer op 1 maand verdiend dan een gemiddelde arbeider op een heel jaar? Kaviaarsocialisten noem ik dat.

SP.a , wees niet hypocriet en blijf op 1 mei gewoon in je zetel zitten. Je doet heel het jaar niets voor de werkman dus die mooie praatjes op 1 mei hebben we ook niet nodig.

De eerste zonnestralen verwarmen de aarde en de temperaturen stijgen over de 20 graden. De terrasjes lopen vol en de vaten stromen leeg. De zondagsrijders stappen de auto in en de bejaardenbond stapt op de fiets. De wandelaars wandelen gezellig in de schaduw van het bos. De natuurliefhebbers doen hun botten aan en gaan op stap door de moerassen op zoek naar diertjes. Koppeltjes stappen op de fiets net zoals gezinnetjes en de wielrenners.

Ik behoor tot geen enkel van hen maar neem wel graag de koersfiets om enkele kilometertjes te doen. Niet als een echte wielrenner, daar is mijn conditie nog te slecht voor. Maar vandaag toch een tochtje van 57 kilometer gemaakt. En het was geen lolletje. Sommige mensen nemen de hele baan of het hele voetpad in. Sommige wegen liggen er zo schandalig bij dat het een wonder is dat je nog op je fiets kan blijven zitten. Tussen de weilanden een prachtig zicht, spijtig van de tegenwind maar dat nemen we er dan wel bij.

Ach ja, nog enkele keren gaan fietsen en de conditie gaat er weer op vooruit. Ik merk dat mijn gemiddelde hartslag al gezakt is van 170 naar 150 tijdens het fietsen. Volgende week nog een keer of 2 à 3 keer de baan op.

Na een moeilijke start van de dag, ik ben echt geen ochtendmens, kom ik thuis van het werk. Snel de koersfiets op voor een kort ritje van 33 kilometer. Mijn conditie is niet optimaal en dan even gaan fietsen is altijd leuk. Fietsen geeft ook een leuke ontspanning in het dagelijkse gehaaste leven.

Mijn fietstochtje begon in de dorpskern en over de gewone verbindingswegen. Voorbij gestoken worden door brommers, auto's en autobussen en vrachtwagens met de stank van uitlaatgassen is niet bevordelijk voor het fietsen. Gelukkig woon ik in een plattelandsomgeving en ging een deel van mijn tocht door het bos waar de geuren van de lente een extra boost geven en de snelheid duidelijk de hoogte in ging.

Thuisgekomen lekker eten en nog wat achter de computer zitten terwijl national geographic de geheimen van onze prachtige planeet onthullen. Nog snel even een laatste rookmomentje buiten. Ongezond? Ja! Ondertussen kijk ik even in het donker rond. Prachtige bloessems sieren de bomen en geuren in de avond. Elk jaar in de lente staan de bomen zo prachtig in bloem. En toch kijken we er te weinig naar. Een vriendin vertelde mij zaterdag avond nog hoe prachtig ze dat vind. Zie ik de bloessems aan de bomen hangen denk ik aan haar. Ze heeft gelijk, het is prachtig. En wanneer ik uit mijn dakraam kijk waan ik mij in een oase van groen, wit en roos. Bladeren en bloessems.

Tijd om in mijn bed te kruipen, en morgen weer vroeg uit de veren. Slaapwel!!!!!

In 37 landen is er momenteel een "voedselcrisis" door de gestegen prijzen. Dit leidt tot gevaarlijke situaties. En in ieder geval tot hogere winkelprijzen, ook hier.

Na de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds slaan ook de Verenigde Naties alarm: volgens de VN is er in 37 landen sprake van een echte voedselcrisis.

De stijgende voedselprijzen hebben recent al tot betogingen en/of rellen geleid in Egypte, Kameroen - met een honderdtal doden- Burkina Faso, de Filipijnen en Haïti. Er was ook onrust was in Mexico, Indonesië, Ivoorkust, Mauritanië, Mozambique en Senegal. Gazet Van Antwerpen


Toen men begon met de productie van biodiesel heb ik onmiddelijk gezegd dat dit voor problemen zou zorgen op de voedselmarkt. De titel 'stop een brood in je tank' is dan niet voor niets gekozen. Dagelijks tanken wij brandstof waar een percentage biobrandstof in zit. Deze brandstof werd gewonnen uit gewassen die als voedsel konden dienen of nemen plaats in van gewassen die als voedsel kunnen dienen. Dagelijks verbranden wij voedsel omwille van verplaatsingen met de wagen.

Schone brandstof daar kunnen we niet tegen zijn, maar dit mag niet ten koste gaan van de primaire behoefte van voedsel. En is deze brandstof zo schoon? Bossen worden gekapt om gewassen te planten die de biobrandstof moeten leveren. Velden worden in het midden van de nacht afgebrand om zo sneller opnieuw te kunnen planten. Bij dit afbranden van de velden komen tonnen CO² in de lucht.

Dat de fosiele brandstoffen niet eeuwig zijn weet iedereen al lang. Een omschakeling naar andere brandstoffen is absoluut nodig. Een mogelijkheid is waterstof. (Klik hier voor informatie over waterstof) De productie van waterstof (Klik hier voor informatie in verband met de productie) kan op verschillende manieren gebeuren. Hiervoor is een grote hoeveelheid energie nodig. Het perverse is dat onder het motto van schone energie de prijs van elektriciteit wordt opgedreven door de groene stroom. De goedkopere kernenergie die broodnodig is voor de productie van het propere waterstof zal verdwijnen uit den belziek. Dit terwijl er over heel de wereld verschillende nieuwe centrales in aanbouw zijn...

De bouw van windmolens is ook niet DE oplossing. Als je dacht dat windmolens geen effect hebben op het milieu dan ben je mis. Een grote hoeveelheid windmolens bijeen kan invloed hebben op de wolken door de luchtstroming die ze veroorzaken. Het is al bewezen dat in gebied waar veel windmolens staan een vermindering is neerslag is. Bovendien kunnen windmolens tijdens onweders en hevige windvlagen geen energie produceren. Tijdens hevige wind moeten de wieken geblokkeerd worden omdat de generator kan verbranden door de hoge productie.

Onze Vlaamse waterlopen zijn niet geschikt om waterkrachtcentrale's te bouwen. En zonne-energie is nog steeds een zeer dure vorm van energie. Voor zonne energie moet je rekening houden dat in de koude winteravonden wanneer de verwarming brand, de lichten branden en de tv staat te spelen er geen zonlicht is. Vele bedrijven hebben hun deuren dan al gesloten waardoor hun honger naar energie niet meespeeld. Toch zijn er nog vele zware verbruikers in de nacht zoals autofabrieken, onze straatverlichting enzovoort.

Kort gezegd: Elke dag verbranden wij eten omwille van verplaatsing, dit onder het motto van propere brandstof. Als je het afbranden van velden en onderhoud van gewassen met tracktoren en het kappen van bossen (die de longen van de aarde zijn) mee in rekening brengt twijfel ik er aan of deze brandstof echt schoner is. Het gebruik van CO² vrije elektriciteit is duurder en wordt nog duurder door de groene stroom die op zijn beurt onbetrouwbaar is en geen gelijkmatige productie geeft.

Ik zou zeggen: stop de bio brandstof, kerncentrales van de volgende generatie, fosiele brandstoffen zoveel mogelijk vervangen door waterstof en elektriciteit, voeding planten, bossen opnieuw herstellen.....

Vreemde titel, vind je niet. Lepidoptera is de benaming voor vlinders en deze vlogen de laatste maand nogal hevig rond in mijn buik. Dat verklaard ook de stille periode hier op mijn blogje. Ach ja, en soms weet je dat het niets kan worden en moet je daarmee gewoon leren leven. Bij deze dus gebeurd...


Toch een vreemde stilte, er is vanalles gebeurd in de wereld waar ik dolgraag over wilde schrijven maar het kwam er niet van.
Nu vlieg ik er weer in.